Boek
Nederlands

Bulles bleues : herinneringen van geluk

Maurice Maeterlinck (auteur), André Capiteyn (vertaler)
In deze autobiografische stukjes blikt Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck terug op zijn jeugd in Gent. Hij vertelt over zijn schooltijd bij nonnen en jezuïeten, over avonturen met waskuipen, perzikbomen en bijenkorven in Oostakker, over zijn eerste stappen in de literatuur en in de liefde.
Extra onderwerp
AUT, De Morgen, Uitgelezen
Titel
Bulles bleues : herinneringen van geluk
Auteur
Maurice Maeterlinck
Vertaler
André Capiteyn
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Bulles bleues : souvenirs heureux : récits
Editie
3
Uitgever
Tielt: Lannoo, 2011
151 p.
ISBN
9789020949070 (hardback)

Besprekingen

Dit boek is een heerlijk ondeugende bundel vol jeugdherinneringen van Nobelprijswinnaar literatuur Maurice Maeterlinck. Grappig, vrijmoedig en nostalgisch schrijft Maeterlinck (Gent 1862 - Nice 1949) over de gebeurtenissen zoals ze zich in zijn geheugen hebben verankerd. We volgen de jonge Maurice naar de kleuterklas en de lagere school waar al zijn mooie glazen knikkers worden afgetroggeld. In het Sint-Barbaracollege wordt hij stilletjes aanbeden door Idesbald en Aristide, steeds op zoek naar een verboden stukje naakt. Er is het eerste lief, de avontuurlijke neven en de aantrekkelijke nichten, drie memorabele ooms en vader Polydore Maeterlinck, van wie een groots portret wordt geschetst. Maurice heeft een vurig libido en houdt er dan ook een maîtresse op na. Voor het eerst zijn deze herinneringen integraal vertaald. Ze bieden ons een intens leesplezier, deze korte, frisse, dikwijls onthullende stukjes over het leven van de bourgeoisie aan het einde van de negentiende eeuw. Melancholi…Lees verder

Over Maurice Maeterlinck

Maurice Polydore Marie Bernard Maeterlinck (Gent, 29 augustus 1862 – Nice, 6 mei 1949) was een Belgisch dichter, toneelauteur, essayist en vertaler. Hij schreef zijn werk in het Frans en ontving in 1911 de Nobelprijs voor Literatuur.

Carrière

Maeterlinck werd opgevoed in een gegoede familie en genoot zijn onderwijs in het Sint-Barbaracollege (jezuïeten) te Gent. Hoewel hij aan de Gentse universiteit rechten studeerde en doctoreerde in 1885, was hij de advocatuur niet erg genegen en tijdens een verblijf in Parijs kreeg hij de smaak te pakken van literatuur.

Daar hij in een Franstalig milieu opgroeide, schreef hij in die taal. Dat wil niet zeggen dat hij geen Nederlands kende of het Nederlands ongenegen was. Zo pleitte hij als jonge advocaat in het Nederlands, wat toen nog uitzonderlijk was. Een van zijn vrienden was Cyriel Buysse, met wie hij regelmatig Gents praatte. Marnix Gijsen vertelde d…Lees verder op Wikipedia