Boek
Nederlands

Manieren van leven : gedichten

Leonard Nolens (auteur)

Manieren van leven : gedichten

Bundeling van het dichtwerk van de Vlaamse dichter (1947- ) uit de periode 1975-2011.
Titel
Manieren van leven : gedichten
Auteur
Leonard Nolens
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2001
96 p.
ISBN
90-214-7745-9 (paperback)

Andere formaten:

Besprekingen

Poëzie als een lichaam

Het moet wat zijn, je leven te boek zien staan. Leonard Nolens kan nu proeven van dat genot. 'Manieren van leven' bundelt zijn gedichten van 1975 tot 2011.

Maximaal om de drie jaar heeft Nolens sinds 1975 een bundel gepubliceerd. Het is een reeks publicaties van een zeldzaam constant, hoog niveau, die wijst op het temperament van een dichter die nooit opgeeft en het nodig heeft om te publiceren. Elke dag leven in functie van de poëzie: het is minder evident dan het lijkt. In zijn Dagboek van een dichter 1979-2007 schrijft Nolens: "Ikzelf weet pertinent dat althans voor dichters een writer's block de regel is, en het schrijven zelf de uitzondering." Maar hij kan niet anders. Voor Nolens zijn leven en poëzie schrijven hetzelfde. Hij noteert daarover: "Ik houd geen dagboek, ik schrijf een mens. Ik componeer geen poëzie, ik word een gedicht."

Nolens schrijft om zichzelf en de werkelijkheid rondom hem te leren begrijpen. Dat is een levenslange opdracht, vooral omdat de verhouding tussen de identiteit van de dichter en het gedicht zelf voortdurend problematisch is. Want het gaat om de vraag welke van de twee het meest authentiek is. …Lees verder

Een helende buikpijn tegen de banaliteit

Leonard Nolens wordt vaak als een nostalgicus beschouwd, iemand die het verleden verheerlijkt en omtovert in een onbereikbaar geworden gouden tijd. Maar bovenal gaat hij in zijn poëzie op zoek naar de eigen aanwezigheid.

Leonard Nolens is een dichter die er vanaf zijn eerste bundel eigenlijk onmiddellijk en compleet was. "Kom // gezocht / gezicht / dat blijft", zo luiden de laatste woorden van het eerste gedicht dat in de verzamelbundel Hart tegen hart werd opgenomen. In zijn nieuwe bundel, Manieren van leven, wordt in het eerste gedicht, slapend, op de tast gewerkt aan een nog onbekend gezicht: "Bang wachten tot het traag te voorschijn wordt gewoeld (...) / tot ik er daag / In versleten manieren van leven", zo heet het daar. Daartussen voltrekt zich nu al meer dan twintig jaar een dichterschap dat van meet af aan vast leek te liggen. Alsof de dichter er op een dag toe besloot en pas daarna met schrijven begon. Zijn poëzie lijkt zoiets als de uitkomst van een afgerond denken te zijn, van een filosofie die niet zozeer in en door de poëzie zelf vorm krijgt, maar door die poëzie wordt geïllustreerd. Dat laatste zal de reden zijn waarom Nolens in het verleden de nodige kritiek heeft gekregen van degene…Lees verder

Nieuwe dichtbundel van Leonard Nolens

Het werk van Leonard Nolens heeft een nieuwe wending genomen, meent Yves T'Sjoen na lezing van de nieuwe dichtbundel. Tegelijk blijft Nolens zijn oude thema's trouw: het absolute ik en zijn lotgevallen.

De nieuwe dichtbundel van Nolens verrast op drie manieren. Niet zozeer op thematisch gebied: nog altijd beheersen de introverte en extraverte bewegingen deze existentiële dichtkunst. Nolens' lyrische ik verhoudt zich nog steeds uiterst paradoxaal tot anderen en tot de vereniging met de ander. Het gecompliceerde, teruggetrokken ik in zijn gedichten verzet zich tegen massificatie, tegen conventionele omgangsvormen, tegen de afgeleefde taal. Maar tegelijk tracht het een volkomen eigen idioom te ontwikkelen, is het afhankelijk van het woord, om die uniciteit te kunnen meedelen, om de ander deelgenoot van de eigenheid te maken. Die paradox is misschien wel het hoofdthema van Nolens' kunstenaarschap.

Het gedicht De infinitief begint als een hymne aan dit streven naar eigenheid: ,,Jezelf zijn./ Jezelf zijn om het even wie./ Maar jezelf zijn.// [...] Maar jezelf zijn./ Hoe prachtig, hoe vermoeiend,/ Jezelf zijn om het even wie.''

Het verrassingselement in deze bundel schuilt …Lees verder

Leonard Nolens blijft zichzelf maniakaal getrouw; thematisch en stilistisch vormt Manieren van leven een naadloze aanvulling bij het eerder werk van de dichter. De krijtlijnen van Nolens' universum blijven immers dezelfde. De dichter verkent in zijn werk niet aflatend de contouren van zijn eigen 'ik'. Die subjectiviteit vormt enerzijds een inspiratiebron, maar is tegelijk een onophoudelijke bron van ergernis en schaamte. Het dichterlijk ik is immers niet zelfgenoegzaam -- met uitzondering van die passages waarin het geloof in het dichterlijke woord overweegt --, maar ervaart zichzelf als gebroken en versplinterd, gedreven door een onnoembare drang, nooit in staat om zichzelf of anderen enige bevrediging te schenken. De andere personages in deze poëzie -- en dan in de eerste plaats de aangesproken geliefde -- worden steevast in dezelfde relationele problematiek gesitueerd; zij zijn onbereikbaar voor het woord van de dichter, zij kunnen hem nooit geheel in zijn identiteit bevesti…Lees verder
'Jong vlees groeit hier op straat als gras op graven.' Deze versregel kan van niemand anders dan van Leonard Nolens zijn, de dichter die het leven altijd in het perspectief ziet van de dood en wiens regels altijd schitterend klinken. De titel van zijn nieuwste, omvangrijke bundel geeft al aan dat het hem in zijn poëzie gaat om levensvragen: hoe te leven? Elk gedicht bespreekt op telkens andere wijze deze fundamentele bestaansproblematiek. Voor de dichter, zeker voor een dichter als Nolens, is het schrijven van poëzie de levenswijze bij uitstek. Het onderscheidt hem van al diegenen die zich hebben aangepast. Nolens ondervraagt zichzelf in zijn gedichten over zijn verhouding tot de medemensen, de geliefde, het verleden, de jeugd, de ouders, het alleenzijn, de drank, het ouder worden, de vergankelijkheid en de dood. Hij is wereldvreemd, zegt men, en hij schrijft terug: 'Maar vreemd aan welke wereld?' 'Heb ik het recht niet om te zingen als jij lijdt? // Of mag mijn poëzie geen lastige vr…Lees verder

Over Leonard Nolens

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Herman Schartman

Leonard Helena Sylvain Nolens (Bree, 11 april 1947) is een Vlaams dichter, vertaler en dagboekschrijver.

Biografie

Na zijn middelbare school volgt Nolens de opleiding tolk-vertaler aan de Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken in Antwerpen. Vanuit Antwerpen werkt hij vanaf 1968 als freelance vertaler en is tussen 1969 tot 1973 redacteur van het experimentele tijdschrift Labris. Nolens is getrouwd en heeft twee zoons. Hij is de vader van de schrijver David Nolens.

Nolens debuteerde in 1969 met de dichtbundel Orpheushanden.

Situering

Hij is een romanticus, schrijft vaak over liefde en over de manier om aan de identiteit te ontsnappen. Zijn vroege werk wordt getypeerd als barok, experimenteel aandoende gedichten. In de loop der jaren treedt er een versobering op in zijn werk en krijgt het een meer parlando-achtige toon. Veelvoorkomende thema’s in het werk van Nolens zijn d…Lees verder op Wikipedia