Boek
Nederlands

Muziek & emotie

Jef Geeraerts (auteur)
+1
Muziek & emotie
×
Muziek & emotie Muziek & emotie

Muziek & emotie

Genre:
Titel
Muziek & emotie
Andere titel
Muziek en emotie
Auteur
Jef Geeraerts
Taal
Nederlands
Uitgever
Antwerpen: Meulenhoff/Manteau, 2009
138 p.
ISBN
9789085422150 (hardback)

Besprekingen

De auditieve passie van Jef Geeraerts

Van Simon Vestdijk tot Arthur Japin: talloze Nederlandstalige schrijvers hebben hun verknochtheid aan klassieke muziek beleden. In de bundeling Muziek en emotie heeft nu ook Jef Geeraerts de status questionis gemaakt van zijn auditieve passies, waarvoor hij zijn columns uit het allang verdwenen tijdschrift Kunst & Cultuur bundelde. Geeraerts heeft herhaaldelijk beweerd dat muziek voor hem de hoogste kunstvorm is. "Muziek is de enige kunst die tijd en ruimte gasvormig kan maken, de kosmos angstaanjagend onvatbaar, de condition humaine allesoverweldigend." Geeraerts schuwt enige dweepzucht en tromgeroffel niet. Zijn eerste moment musical, een ware aardverschuiving in zijn gehoor, beleefde hij in 1942, toen hij op zijn twaalfde met zijn moeder naar Wen die Götter lieben ging kijken, een Oostenrijkse film over Mozart. "Mijn huid trok samen, ik kreeg het koud en begon te snikken." Geeraerts slaat de lezer in de ban met zijn zintuiglijke aperçu's over Bach, Mahler, Schubert, Wagner, en …Lees verder

Problemen met de ziel, meneer Geeraerts?

Jef Geeraerts, sinds zijn Gangreen-cyclus toch de oppermacho van de Vlaamse letteren, bundelde zijn bevlogen teksten over klassieke muziek. Een paradox? 'Emotie geeft betekenis aan het leven.'

Jef Geeraerts' naam staat niet op de bel. Alleen de hare staat er: Eleonore Vigenon. Geeraerts' vrouw en muze, met een naam als van een personage, overleed vorig jaar in augustus aan slokdarmkanker. Muziek & emotie, waarin Geeraerts de columns bundelt die hij voor het intussen ter ziele gegane blad Kunst & Cultuur schreef, is aan haar opgedragen. Uit het hele boek blijkt hoe erg zijn liefde voor muziek verweven was met zijn liefde voor haar. Drie, vier keer per week zaten ze samen in een concertzaal. 'Sinds Eleonore dood is, ga ik niet meer. Ik heb het een keer geprobeerd, een concert met de drie laureaten van de Koningin Elizabethwedstrijd voor viool. Na de eerste, die een prachtige uitvoering gaf van een vioolconcerto van Sjostakovitsj, ben ik weggegaan. Zonder haar kan ik er niet van genieten. Als ik De Munt of De Singel nog maar binnenkom, denk ik al: wat doe ik hier? Wij praatten veel over muziek. Zij had ook een heel goed gehoor. Als een pianist een foutje speelde, ke…Lees verder

Muziek klinkt niet in een leeg huis

Jef Geeraerts schrijft over zijn passie voor klassieke muziek in 'Muziek & Emotie'

Op de salontafel in Jef Geeraerts' huis liggen kladjes met handgeschreven aantekeningen. 'Voor mijn nieuwe boek, 'De zwarte vogel'. Het gaat over de dood, over souvenirs van de dood', zegt hij. 'Ik ben veel met de dood bezig. Altijd al. Ik heb in mijn leven een paar keer gedacht: nu is het voorbij. De ontmoeting met de beer, ja. Dat is bekend. Maar ook in Congo, waar ik een tijd heb gewoond en gewerkt. In de bergen.' Hij pauzeert even. 'Verder dan notities geraak ik niet. Ik kan niet aan het echte schrijven beginnen. Omdat mijn vrouw er niet meer is. Eleonore is vorig jaar overleden, zoals u weet. Nu zit ik hier alleen, in een leeg huis. Dat leidt tot apathie.'

De schaduw van zijn overleden vrouw hangt ook over Geeraerts' nieuwe boek, 'Muziek & Emotie'. Het is een bundeling van stukjes over zijn beleving van klassieke muziek die de auteur twee jaar lang maandelijks schreef voor 'K…Lees verder

Muziek betekent veel voor Jef Geeraerts. Al in Gangreen 1: Black Venus bleek klassiek een reddingsboei. Als hij uit Congo vlucht, zijn een grammofoon en een aantal platen het enige wat hij uit de chaos redt. En ook in zijn misdaadromans zijn er voortdurend verwijzingen naar de heilzame werking van de muziek, met als hoogtepunt het fraaie boek Sanpaku, een muzikale thriller. Geeraerts schreef ook een tijdlang columns over klassieke muziek voor Kunst & Cultuur en die zijn nu gebundeld in Muziek & emotie.

Het boek is opgedragen aan Geeraerts' overleden echtgenote Eleonore. Niet enkel de opdracht, maar ook de uitvoering van het boek maakt dat duidelijk: Muziek & emotie ziet er precies zo uit als De spoken van Jef Geeraerts, het boek dat Eleonore over zijn werk schreef. Was dat haar cadeau aan hem, dan is dit zijn eerbetoon aan haar. Het boek memoreert immers een aantal momenten van opperste gelukzaligheid die ze dankzij de muziek samen bele…Lees verder
De Vlaamse schrijver Jef Geeraerts (1930) staat vooral bekend om zijn "Gangreen"-cyclus, waarin hij zijn ervaringen in Belgisch Congo beschrijft. Heden ten dage schrijft hij vooral thrillers. Maar Geeraerts is ook een melomaan die graag concerten bezoekt. Hij beschouwt zichzelf niet als een musicoloog. Musicologie is een steriele wetenschap. Ook tegenover muziekrecensenten staat hij eerder afkerig. Hij laat zich enkel door zijn gehoor leiden. Het boek bestaat uit een aantal columns met de beschrijving van 'Moments musicaux', muzikale topmomenten die een rol hebben gespeeld in het leven van Geeraerts en zijn vrouw Eleonore. Want de liefde voor de (klassieke) muziek is bij Geeraerts onlosmakelijk verbonden met de liefde voor zijn muze. Muziek is de hoogste onder de kunsten. Muziek is irrationeel, heeft met emotie te maken. Er zijn tussendoor heel wat verwijzingen naar Geeraerts 'heidense, heilige periode' in Congo. De keuze van werken, componisten en uitvoerders is uiteraard subjectief…Lees verder

Over Jef Geeraerts

CC BY 2.5 nl - Foto van/door Koen Broos, huisfotograaf van Standaard Uitgeverij.

Jozef Adriaan Anna (Jef) Geeraerts (Antwerpen, 23 februari 1930 – Gent, 11 mei 2015) was een Vlaams schrijver.

Biografie

Jeugd

Geeraerts werd geboren als enig kind van Frans Geeraerts en Anna van der Heiden. Als kind van welgestelde ouders kreeg Geeraerts een burgerlijke opvoeding. Reeds in 1938 werd hij van de gemeentelijke jongensschool overgeplaatst naar het Franstalige Onze-Lieve-Vrouwecollege, omdat de eerste school niet fatsoenlijk genoeg was. Het bourgeois-milieu van het overgrote deel van zijn familie en de uiterst strenge sfeer van het college maakten van Geeraerts een in zichzelf gekeerd, eigenzinnig jongetje dat al heel vroeg zelfstandig handelde en dat zijn ontspanning slechts vond bij zijn (anti-burgerlijke) grootvader Janus. Ook in de bossen van Brecht, waar Geeraerts' ouders in 1941 een buitengoed gekocht hebben, kon hij tot rust komen. De liefde voor de natuur en het indivi…Lees verder op Wikipedia